Week 5: Kei. Een beetje kip, een beetje ei.
- maaikelousberg
- 21 mei 2025
- 2 minuten om te lezen
Ik zit net iets voor de helft van mijn experiment: in 100 dagen onderzoeken of ik als niet-techneut een AI-bedrijf kan bouwen met behulp van agents. Geen code, wel lef. En een heleboel vragen.
In mijn vorige blog schreef ik over informatie overload. Over het gevoel dat je elk moment iets belangrijks kunt missen, terwijl je tegelijkertijd verzuipt in nieuwsbrieven, demo’s en LinkedIn-lawaai. Ik wist één ding zeker: ik moest keuzes maken. En dat heb ik gedaan. Niet omdat ik nu ineens helder zie waar ik precies heen wil, maar omdat ik voelde dat ik anders in een soort verlamd dromenland zou blijven hangen. Tijd voor actie.
Keuze 1: Het boek van Job en Remy lezen
Ik ben begonnen met het boek “AI-agents” van Job van den Berg en Remy Gieling. Waarom? Omdat ik toch het gevoel had dat ik nog steeds geen écht goede beschrijving had gelezen van wat agents nou zijn. Niet eentje die voor mij als niet-developer écht praktisch en begrijpelijk was. Ik vouw altijd de hoekjes om van pagina’s die ik later nog eens wil teruglezen. Ik heb me in tijden niet meer zo schuldig gevoeld tegenover een boek.
Maar het werkte. Pfff. Wat een verademing. Structuur. Inzicht. Een plan. Ik voel me weer een beetje opgeladen.
Wat ik vooral leerde?
Hoe agents zijn opgebouwd.
Wat je nodig hebt om er een te maken.
Welke stappen je kunt nemen om ze succesvol te laten samenwerken.
En vooral: hoe belangrijk de menselijke factor is bij het laten landen van agents (en technologische innovaties in het algemeen).
Keuze 2: Starten met N8N
En dan keuze twee. Want ja, ik weet: ik heb het idee voor mijn bedrijf nog niet helemaal scherp. Dat klopt. Je hoort het denken hè? “Begin dan eerst dáármee!” Maar eerlijk is eerlijk: als ik wacht tot ik precies weet wat ik wil bouwen, kom ik nooit verder dan post-its en dromen.
Het is een beetje een kip-ei-verhaal. Dus ik kies voor Kei: een beetje kip, een beetje ei. Ik ga het gewoon doen én erover nadenken. Tegelijk.
Daarom begin ik deze week aan een 2 uur durende tutorial over N8N, een tool die in zowel het boek van Job en Remy als in al jullie comments toch het meest genoemd wordt als dé no/low-code tool.
En nu?
Ik ben benieuwd hoe ik me ga voelen na die tutorial. Gefrustreerd? Overweldigd? Of juist opgelucht en trots omdat ik weer een stukje heb veroverd van dat grote AI-landschap? Geen idee.
Wat ik wel weet: ik ben onderweg. En elke stap, hoe klein ook, helpt me verder in mijn experiment. Ook al weet ik nog niet precies waar het pad naartoe leidt.
We gaan het zien. Eén hoekje, één agent, één kei tegelijk.
Opmerkingen